Weblog Cambodja-Thailand

  • Een vissershaven aan de Cambodjaanse kust

    Het loont om tijdens het fietsen af en toe af te stappen en een steeg in te lopen. Hier kwamen wij bij een vissershaventje aan de kust van Cambodja. De vangst werd kakelvers verkocht op de markt vlakbij.

  • Een Thaise Cambodjaanse tempel

    Thailand. Vlak voor de grens met Cambodja bezoeken we deze tempel. Omringd door hanen steekt de jonge Boeddha zijn vinger omhoog.

  • Een kijkje bij Angkor Wat

    Hier zijn we dan aangekomen bij Angkor Wat. In de bossen hier kun je heerlijk rondfietsen en natuurlijk tempels bekijken.

    We blijven hier 3 dagen, zodat je rustig een en ander kunt bekijken en tussendoor nog andere dingen kunt doen.

    Angkor Wat is enorm groot. Hier zijn we bij de bekende 5 torentjes in het midden van Angkor Wat. Door de foto te bewegen, kunt u om u heen kijken alsof u ter plekke bent.

  • Thaise peper

    zwarte peper
    Peperkorrels
    Rode pepers zijn niet weg te denken uit de Aziatische keuken. Toch was er een tijd dat men geen rode pepers kende. Handel bracht de pepers mee uit Zuid-Amerika.

    Peperkorrels daarentegen zijn inheems. Deze peper staat ook bij ons in de keuken. De korrels worden verwerkt tot zwarte peper, witte peper of als onrijpe bes gebruikt (in Cambodja bijvoorbeeld). Het is een veelzijdig kruid dat ook mensen bekoort die niet van scherp eten houden.

    phrik
    phrik
    'peper':
    rode peper
    phrik thai
    phrik Thai
    'Thaise peper': zwarte peper
  • Een paar woordjes Thai

    Thai is, net als veel Aziatische talen, een toontaal. Het heeft 5 verschillende tonen, en de toonhoogte waarop een woord wordt uitgesproken bepaalt mede de betekenis.
    Spreken is op zich redelijk te leren, vooral omdat de grammatica vrij simpel is. Anders is dat met de geschreven taal, die voor ons westerlingen moeilijk te doorgronden is.
    Het Thaise alfabet bestaat uit 44 medeklinkers (b, d, k...) en 47 klinkers. Er zijn geen hoofdletters, maar een letter wordt aan het eind van een lettergreep vaak anders uitgesproken dan aan het begin van een lettergreep. Er wordt van links naar rechts geschreven, maar toch op een andere manier dan wij gewend zijn. Een aardige illustratie geeft het vrij nutteloze zinnetje 'Ik eet geen rijst'.

    ผมไม่กินข้าว
    Pom mai kin khao
    Ik niet eet rijst

    Wat wellicht opvalt, is dat alles aan elkaar geschreven is. Spaties zijn niet nodig tussen woorden, maar worden af en toe gebruikt om een zin op te delen zoals wij dat met komma's doen.

    De basisbouwsteen om te schrijven is de lettergreep. Een lettergreep is op een vaste manier opgebouwd. Die opbouw is als volgt:

    • men gaat ervan uit, dat een lettergreep uit maximaal drie klanken is opgebouwd: een medeklinker (b, d, k,...), een klinker (a, e, o,...) en een medeklinker.
    • in het midden wordt de klank geschreven waar de lettergreep mee begint. Is er geen eerste klank, dan wordt dat met een speciale letter ('') aangegeven
    • links, rechts, boven en onder die eerste klank worden tekentjes gezet die de middenklank weergeeft
    • daar weer boven kan een tekentje staan dat de toon aangeeft, maar dat hoeft niet.
    • als laatste wordt aan de rechterkant de eindklank gezet, als die aanwezig is.

    Laten we het voorbeeldzinnetje wat nader bekijken. Elk woord bestaat uit maar één lettergreep.

    ผม
    Pom
    Ik

    Dit woordje bestaat uit de begin- en de eindklank: de 'p' en de 'm'. Wie 'pm' probeert uit te spreken, zegt vanzelf zoiets als 'pom', reden waarom de 'o' niet hoeft te worden geschreven.

    ไม่
    Mai
    Niet

    Dit woord bestaat alleen uit een begin- en een middenklank. Wie het met 'pom' hierboven vergelijkt, zal de 'm' kunnen vinden. Vooraan staat de 'ai'. Boven de 'm' staat een streepje: dat geeft de toon aan.

    กิน
    Kin
    Eet

    Hier zijn zowel begin-, midden als eindklank aanwezig. Links de 'k', daarboven de 'i' en rechts de 'n'.

    ข้าว
    Khao
    Rijst

    De eerste letter is de 'kh'. Het tekentje erboven geeft de toon aan, terwijl de laatste twee letters de 'ao' aangeven.